W 1892 r. w odniesieniu do lodowca Pilatte podano, że według pamięci najstarszych mieszkańców przysiółka La Bérarde jęzor lodowca sięgał kiedyś (tj. w pierwszych dziesięcioleciach XIX wieku) prawie do wylotu potoku Coste Rouge, spływającego spod niewielkiego lodowca Glacier de Coste Rouge na północnych zboczach Ailefroide (potwierdzają to obserwacje geomorfologiczne tego fragmentu doliny)Według Robert Vivian, Roland Bergeret: Fiches des glaciers françaises. Le glacier de la Pilatte, [w:] „Revue de géographie alpine”, t. 55, nr 2, 1967, s. 392–395 .. Zgodnie z powyższym lodowiec Pilatte musiałby wówczas mieć długość ok. 4,6 km i schodzić w dół do poziomicy ok. 2060 m n.p.m.Według mapy na stronie „camptocamp” . Począwszy od 1921 r. Zarząd Wód i Lasów (fr. Administration des Eaux et Forêts) wraz ze Służbą Odnowy Ziem Górskich departamentu Isère (fr. Service de la Restauration des Terrains en Montagne de l’Isère, R.T.M.) prowadziły regularne obserwacje i pomiary wybranych parametrów lodowca.

Od 1853 r., kiedy zaczęto prowadzić pierwsze zapisy, lodowiec Pilatte jest w odwrocie.

Powierzchnię lodowca podawano następująco:

w 1830 r. – 553 ha; w 1853 r. – 766 ha (zapewne wraz z Glacier du Says); w 1896 r. – 535 ha; w 1952 r. – 385 ha.

W 1967 r. ówczesna powierzchnia lodowca wynosiła ok.