Pracował tam do momentu przystąpienia do grupy astronautów. Czerwiec 1972 – przeszedł do rezerwy w stopniu pułkownika USAF.

Jako pilot wylatał ponad 4200 godzin, z czego 3600 na samolotach odrzutowych.

Kariera astronauty 18 października 1963 – zakwalifikował się do trzeciej grupy astronautów NASA (). 1965 – został mianowany pilotem załogi podstawowej (dowodzonej przez Gusa Grissoma) pierwszego lotu załogowego planowanego w ramach programu Apollo. 1966 – podczas treningu w stanie nieważkości złamał bark w trakcie jednego z lotów po trajektorii parabolicznej i przesunięto go do załogi rezerwowej. W składzie podstawowym zastąpił go Roger Chaffee. 11–22 października 1968 – odbył lot kosmiczny na statku Apollo 7. 1969 – wchodził w skład załogi rezerwowej misji Apollo 10. 1970 – mimo że był przewidywany do jednej z załóg podstawowych lotów Apollo 13 lub Apollo 14, nie otrzymał nominacji. Zaważył na tym jego konflikt z kierownikiem lotu misji Apollo 7 – Christopherem Kraftem. W wyniku tego podjął decyzję o odejściu z Korpusu Astronautów NASA. 1970–1972 – był doradcą technicznym ds. lotów załogowych w NASA Langley Research Center. 1 czerwca 1972 – opuścił szeregi NASA.