Macieja w Siewierzu
W 1795 roku po trzecim rozbiorze polskim ziemie dawnego księstwa siewierskiego (oraz inne sąsiednie ziemie małopolskie po rzekę Białą Przemszę) znalazły się w granicach Prus i zostały wcielone do prowincji pod nazwą Nowy ŚląskK. Popiołek, Śląskie dzieje, Warszawa – Kraków 1976, s. 133..
thumb|Jean Lannes, marszałek Francji i napoleoński książę siewierski
W 1807 r. Napoleon Bonaparte restytuował księstwo siewierskie i łącząc je z dominium olkuskim w księstwo olkusko-siewierskie oddał swemu marszałkowi J. Lannesowi, księciu Montebello, ale w 1812 zostało ono skonfiskowane przez Księstwo Warszawskie i włączone do niego jako starostwo. Po kongresie wiedeńskim większość terytorium znalazła się w granicach Królestwa Kongresowego, natomiast Imielin stał się częścią Prus.
Na mocy reskryptu cesarza Austrii Franciszka I Józefa, biskupi krakowscy w 1889 roku utrzymali tytuł książęcy. Tytułu tego używali aż do czasów po II wojnie światowej. Jako ostatni używał go kardynał Adam Stefan Sapieha (zm. 1951). mały|Walery Rzewuski, Adam Stefan Sapieha, 1885-1887, MHF 1854 II 18 Teren księstwa siewierskiego kojarzony jest często z późniejszym Zagłębiem Dąbrowskim, choć nie ma między nimi żadnej bezpośredniej więzi historyczno-administracyjnej.