Największa aktywność grup sukeban przypadła na lata 70. XX wieku. Największy gang składał się z ok. 20 000 dziewczyn i działał na terenie regionu Kantō. W latach 80. moda sukeban zaczęła być zastępowana przez tokkō-fuku – kombinezony noszone przez gangi motocyklowe bōsōzoku, a ostatecznie straciła popularność na rzecz stylów kogal i ganguro. We współczesnej Japonii dziewczęce gangi funkcjonują głównie w obrębie wspomnianej subkultury bōsōzoku.
Charakterystyka Najważniejszym elementem stylu sukeban był przerobiony marynarski mundurek szkolny z wydłużoną spódnicą i marynarską bluzą z podwiniętymi rękawami, dodatkowo często skracaną przez jej właścicielkę celem odsłonięcia swojej talii. Mundurki były też ozdabiane odznakami i guzikami oraz ręcznie wyszytymi ornamentami i anarchistycznymi napisami, ponadto pod warstwami ubioru przechowywano broń – żyletki, łańcuchy, miecze itp. Charakterystyczne w wyglądzie sukeban były ponadto kolorowe skarpetki, trampki firmy Converse, skromny makijaż, cienkie brwi oraz farbowane lub trwale ondulowane włosy.