Krajowy Związek Zdrojowisk i Uzdrowisk we Lwowie – polska organizacja w zaborze austriackim.
Historia W 1910 roku Józef Westreich napisał statut, który został zatwierdzony przez Namiestnictwo reskryptem z 20 października 1910 roku. Decyzję powołania Związku ogłoszono podczas I zjazdu przemysłowo-balneologicznego, który odbył się we Lwowie w dniach 29–31 października 1910 roku. 39 członków nazwanych „założycielami” wybrało tymczasowy zarząd.
W grudniu 1910 zwołano walne zebranie podczas którego wybrano nowe władze i uchwalono zmiany w statucie. W skład nowego zarządu weszli: Juliusz Bandrowski, Roger Battaglia, Maksymilian Cercha, Adam Gołuchowski, Franciszek Kmietowicz, Kalikst Krzyżanowski, J. Olszewski, Jan Potocki, Tadeusz Praschil, Adam Stadnicki, Tadeusz Tertil, Józef Westreich oraz sekretarz izby handlowej Wacław Łobaczewski. Po zebraniu ukonstytuował się zarząd na czele którego stanął Jan Potocki. Jego zastępcami zostali: Kalikst Krzyżanowski i Maksymilian Cercha, skarbnikiem Józef Westreich, a sekretarzem Tadeusz Praschil.
W 1912 roku siedziba Krajowego Związku Zdrojowisk i Uzdrowisk we Lwowie mieściła się przy ulicy Romanowicza 3, a w 1914 przy ul. Trzeciego Maja 10. Jego celem było ekonomiczne podniesienie zdrojowisk i uzdrowisk krajowych.