Lnica janowcowata (Linaria genistifolia (L.) Mill.) – gatunek rośliny z rodziny babkowatych. Występuje w środkowej i wschodniej Europie oraz w zachodniej i środkowej Azji. W Polsce w południowo-zachodniej części kraju, poza tym zawlekany.
Rozmieszczenie geograficzne Zasięg gatunku obejmuje środkową i wschodnią Europę na zachodzie i północy sięgając po Austrię, Czechy, Polskę i Białoruś, a na południu po Włochy i Grecję. Dalej na wschód rośnie w Azji Mniejszej, w regionie Kaukazu, w południowej Rosji sięgając po zachodnią Syberię i Ałtaj, w Kazachstanie i w północnej części chińskiego Regionu Autonomicznego Sinciang. Jako gatunek introdukowany rośnie w Niemczech, USA i w Południowej Afryce.
W Polsce z liczniejszych stanowisk znany jest tylko w województwach dolnośląskim i opolskim oraz w południowej części lubuskiego. Poza tym zawlekany jest i rejestrowany na pojedynczych, rozproszonych stanowiskach na północy po okolice Szczecina, Poznania, Torunia i Warszawy. Status gatunku w polskiej florze jest niejasny, jako niewątpliwie powstałe w wyniku zawleczenia przez ludzi uznawane są stanowiska spoza południowo-zachodniej części kraju (tam zaś możliwe, że występuje naturalnie).