W 1980 – za książkowe wydanie pracy habilitacyjnej dotyczącej gotyckiej architektury sakralnej na ziemi chełmińskiej – otrzymała III Nagrodę Indywidualną Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. W latach 1980-1987 należała do Komitetu Redakcyjnego Biuletynu Historii Sztuki.
Od 1 października 1980 była zatrudniona w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk, gdzie zorganizowała i do 1986 kierowała Pracownią Sztuki Średniowiecznej. Podjęła wówczas badania nad architekturą gotycką na Pomorzu. Współpracowała z Pracownią Pomorską IS PAN z siedzibą w Bydgoszczy. Równocześnie w latach 1981–1987 prowadziła w Instytucie Historii Sztuki UW seminarium magisterskie i wykłady monograficzne. Była współredaktorką tomów Architektura gotycka w Polsce, wydanych już po jej śmierci w 1995 w serii Dzieje sztuki polskiej.
W 1988 Rada Naukowa IS PAN wystąpiła z wnioskiem o nadanie jej tytułu profesor nadzwyczajnej, czego jednak nie doczekała. Była jednym z wybitnych uczonych swojego pokolenia w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk. Jej dorobek naukowy jest dostępny m.in. w zasobach biblioteki Uniwersytetu w Heidelbergu.