David Lockhart Robertson Lorimer, CIE (ur. 24 grudnia 1876 w Dundee, Szkocja, zm. 26 lutego 1962 w Londynie) – brytyjski iranista i badacz języków Azji Środkowej, oficer brytyjskiej armii indyjskiej (British Indian Army), urzędnik administracji kolonialnej w Indiach i dyplomata. Od wczesnej młodości aż do emerytury pozostawał w służbie wojskowej lub dyplomatycznej Imperium Brytyjskiego w Indiach, krajach Zatoki Perskiej i Egipcie. Jego prace lingwistyczne dotyczące języków i dialektów tego obszaru, a szczególnie szerokie opracowania języka buruszaski, przyczyniły się w decydującej mierze do rozwoju badań nad tymi językami. Zainteresowania językoznawcze i etnograficzne dzielił z żoną Emily Overend Lorimer, germanistką, tłumaczką i dziennikarką.
Wczesne lata Urodził się 24 grudnia 1876 r. w Strathmartine, koło Dundee, na plebanii Wolnego Kościoła Szkocji (Free Church of Scotland), w którym jego ojciec Robert był pastorem. Matka Isabella (nazwisko panieńskie Lockhart Cornish Robertson), urodzona w Indiach, gdzie jej ojciec pracował jako sędzia, kształciła się w Europie i posługiwała swobodnie językiem włoskim.