cenzora ksiąg religijnych oraz inspektora nauczania religijnego w polskich szkołach średnich. W 1933 roku ks. Wrzoł otrzymał godność tajnego szambelana papieskiego, zaś w 1937 roku papieskiego prałata domowego.
Po zajęciu Czechosłowacji przez III Rzeszę Niemiecką w marcu 1939 roku duchowny zamieszkał w polskim Cieszynie. Biskup katowicki Stanisław Adamski powierzył mu w październiku 1939 roku administrację parafią pw. Opatrzności Bożej w Ligocie pod Bielskiem. Niemcy uwięzili duchownego w maju 1940, najpierw w Bielsku, następnie w Cieszynie i w policyjnym więzieniu zastępczym w Sosnowcu. Kapłan był torturowany. Po przewiezieniu na teren Rzeszy trafił do obozu koncentracyjnego w Dachau, otrzymując nr 12368. Zginął w kamieniołomach w Gusen 30 września 1940 roku.
Z inicjatywy biskupa Tadeusza Rakoczego, ordynariusza diecezji bielsko-żywieckiej zapoczątkowany został etap diecezjalny procesu informacyjnego ks. Ludwika Wrzoła w 2008 roku.
Opublikowane tłumaczenia Rozmów dwadzieściacztery. 1, Rozmowa I-X / Jan Kasjan, Fiszer i Majewski, Poznań 1928. Rozmów dwadzieściacztery.