Max Mallowan, sir Max Edgar Lucien Mallowan (ur. 6 maja 1904 w Londynie, zm. 19 sierpnia 1978 w Wallingford) – brytyjski archeolog specjalizujący się w historii Bliskiego Wschodu.
Życiorys Studia w zakresie filologii klasycznej odbył w New College na Uniwersytecie Oksfordzkim. Karierę naukową rozpoczął jako asystent Leonarda Woolleya w wykopaliskach na terenie starożytnego Ur, Nimrud i Niniwy w 1925 roku. Jako pierwszy w połowie lat 30. XX wieku prowadził badania m.in. wokół Tell Arbid w Syrii, mieście powstałym ok. 2800 p.n.e. Kierował pracami wykopaliskowymi (często pionierskimi) w historycznej północnej Mezopotamii, dokonując wielu odkryć na stanowiskach Tell ArpaczijaA Dictionary of Archaeology (red. Ian Shaw i Robert Jameson), Oxford 1999, s. 75., Czagar BazarS. Dalley, Mari and Karana: Two Old Babylonian cities, New Jersey 1984, s. 26. i Tell Brak. Uzupełnił wiedzę na temat odkrytej przez Maxa von Oppenheima neolitycznej kultury Halaf.
W czasie II wojny światowej służył jako oficer łącznikowy przy Polskim Zespole Myśliwskim, znanym jako „Cyrk Skalskiego”T. Darvill, Concise Oxford Dictionary of Archaeology, Oxford 2002, b.s..