Po rezygnacji z pracy dydaktycznej, gdyż jak pisał : ”Nie miałem talentu pedagogicznego”, w latach 1952–1958 pracował jako plastyk w Wileńskim Kombinacie „Dajle” Fundacji Artystycznej LSRR.

Jak sam pisze, po wojnie nie zdecydował się na wyjazd do Polski tak, jak to zrobili „prawie wszyscy malarze Polacy”. Oprócz stałego zatrudnienia dalej intensywnie pracował malując i doskonaląc swój warsztat artystyczny.

Pozostał w Wilnie do końca życia. Zmarł 1 listopada 1984 roku i został pochowany na wojskowym Cmentarzu na Antokolu w Wilnie.

Twórczość Uprawiał polichromatyczne malarstwo olejne historyczne i rodzajowe, tematami były portrety, martwa natura, wątki religijne ścienne o funkcji monumentalnej (w kościołach), w technice sztalugowej na podłożu tablicowym oraz rysunku kredką i ołówkiem. Jak sam pisał w swojej autobiografii z maja 1960 roku: „wykształcenie plastyczne otrzymałem (…) w dziedzinie portretu(…), interesował mnie człowiek, jego charakter(…), interesował mnie również pejzaż. Poważnie też zacząłem pracować nad kompozycją (…). Przedwojenne próby moich kompozycji dotyczyły takich tematów , jak wiosna, miłość , święta i praca na wsi, historii”.