Od 1927 roku, oprócz stanowisk stałych, wprowadzono półstałe platformy wzór 1927 (ZU-27), przyczepy do ciągu mechanicznego wzór 1925 (ZU-25) i wzór 1929 (ZU-29) i do ciągu konnego wzór 1926 (ZU-26).
1 listopada 1936 roku Armia Czerwona miała 808 armat i 19 szkolnych, a 22 czerwca 1941 roku jeszcze 539 armat, które wzięły udział w II wojnie światowej.
Opis Armata z półautomatycznym zamkiem klinowym. Lufa o długości 2307 mm (30,5 kalibrów) początkowo była warstwowa bez koszulki, w latach 20. wprowadzono lufę z koszulką wewnętrzną. Lufa miała 24 gwinty. Masa lufy wynosiła 437-440 kg. Opornik hydrauliczny pod lufą, powrotnik sprężynowy wokół opornika.
Podstawa stożkowa, mocowana do podłoża za pomocą kotw lub śrub, zapewniająca kąt obrotu 360°. Kąt podniesienia wynosił od -5° do 75° (do 65° w armatach wz. 14). Prędkość naprowadzania ręcznego wynosiła 2° w pionie i 3,6° w poziomie. Armaty morskie mogły mieć małą tarczę po lewej stronie. Masa kompletnej armaty z podstawą wynosiła ok. 1300 kg.