Neipperg zostaje zatrzymany w podejrzanych okolicznościach, które sprawiają wrażenie, że jest kochankiem cesarzowej. Wobec zaistniałych wydarzeń Napoleon wydaje rozkaz wykonania egzekucji na nim. Reputacja Hübscher i Lefebvre’a oraz ich przyjaciela, Josepha Fouché, jest narażona na szwank z powodu ich znajomości z austriackim hrabią. Wróg Fouché – Anne Jean Marie René Savary, ma nadzieję na ich kompromitację, lecz dowód niewinności Neipperga wychodzi na jaw w ostatniej chwili. Napoleon gratuluje Fouché sprytu, ale musi się zgodzić, gdy mężczyzna mówi mu, że w Hübscher znalazł kogoś jeszcze mądrzejszego. Pomysł rozwodu jest stanowczo wykluczony, a Fouché i Lefebvre zostają przywróceni do łask. Z kolei Savary zostaje zwolniony.
Produkcja mały|Szwedzka wersja sztuki Madame Sans-Gêne z 1919. Na zdj. Maja Ljunggren i Nils Arehn Oryginalna obsada Madame Sans-Gêne obejmowała Gabrielle Réjane jako tytułową bohaterkę (rolę tę aktorka odgrywała do końca swojej kariery), Madeleine Verneuil w kreacji Caroline z Neapolu, Edmonda Duquesne jako Napoleona, Léona Léranda w roli Fouché, Adolphe Candé (Lefevbre) i Georges’a Granda (Neipperg). Szczególnym uznaniem darzono kreację Réjane;