W latach 1921–1924 jednostka podporządkowana była dowódcy Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie. W tym czasie w jej skład wchodziły trzy szwadrony i szwadron karabinów maszynowych. Jego podstawowym zadaniem mobilizacyjnym było wystawić dwuszwadronowe dywizjony jazdy organicznej dla 8., 18. i 28 Dywizji Piechoty.
Wraz ze zmianą terminu „jazda" na „kawaleria", pułki strzelców konnych zostały przeformowane w 1924 w pułki jazdy samodzielnej. Reorganizacja polegała na sformowaniu 4 szwadronu oraz przeformowaniu oddziału karabinów maszynowych w szwadron ciężkich karabinów maszynowych. Ponadto w pułku utworzono pluton łączności i sekcję pionierów.
Jednocześnie 1 psk wyszedł z bezpośredniego podporządkowania dowódcy Okręgu Korpusu nr I i wszedł w skład I Brygady Kawalerii. Na przełomie marca i kwietnia 1937 zreorganizowano 2 Dywizję Kawalerii, a 1pułk strzelców konnych został bezpośrednio podporządkowany dowództwu Dywizji Kawalerii w Warszawie. W lutym 1939 wraz z rozformowaniem Dywizji Kawalerii, pułk czasowo podporządkowano dowództwu Mazowieckiej Brygady Kawalerii, a w czerwcu 1939 przekazano w podporządkowanie dowódcy nowo formowanej Warszawskiej Brygady Pancerno-Motorowej.