Nieliczne głosy krytyki doceniały wartość obrazu. Pisarka Judith Gautier, która również pozowała Sargentowi, napisała w swojej recenzji w dzienniku „Le Rappel”, że publiczność Salonu stała przed obrazem oniemiała, nie rozumiejąc, jakie dzieło miała przed sobą. Uznała portret za „precyzyjny wizerunek nowoczesnej kobiety, skrupulatnie nakreślony przez malarza, który jest mistrzem sztuki”. Artystka Marija Baszkircewa, znana z wnikliwych opinii, uznała obraz za mistrzowski portret „pięknej madame, która wygląda okropnie w świetle dnia”. Louis de Fourcaud zrecenzował obraz w „Gazette des beaux-arts” jako dostojne dzieło, manifestację realizmu w przedstawieniu „profesjonalnego piękna”. Obraz symbolicznie ukazuje awans nowej elity gospodarczej poprzez niezwykły pokaz jej siły nabywczej – w postaci wykwintnej mody. Według Fourcauda Madame X ukazuje idola i jego społeczną rolę, ikonę konsumpcjonizmu przedstawioną niczym „figura umieszczona w herbie przez heraldyka”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Portret Madame X · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.