Utrudnieniem jest fakt, iż o nie wspominają o niej bizantyńscy lekarze-pisarze, począwszy od Orybazjusza, Aecjusza z Amidy i Pawła z Eginy po Aleksandra z Tralles, niemniej jej prace cytowane były przez starożytnych lekarzy – choć skąpo, a pierwsze łacińskie tłumaczenia jej prac pojawiły się między III i VI w. n.e. Pisma Metrodory były używane także w średniowieczu. W swoich pracach Metrodora przywoła m.in. Berenikę zwaną Kleopatrą, i na skutek pomyłki jej prace zaczęto w średniowieczu kopiować pod imieniem Kleopatry, a później zaczęto też utożsamiać ową Kleopatrę z Kleopatrą VII. W 1566 r. opracowany na nowo zbiór jej tekstów opublikował Caspar Wolf, również pod imieniem Kleopatra, a w 1597 r. ponownie pod tym samym imieniem wydał je Israel Spach. Współcześnie jej prace znane są z XII-wiecznego kodeksu przechowywanego w Bibliotece Laurenziana. Na podstawie analizy tego kodeksu wskazuje się również, że imię Metrodora mogło być jedynie pseudonimem kompilatora wcześniejszych tekstów.
Przypisy
Kategoria:Chirurdzy Kategoria:Ginekolodzy Kategoria:Lekarze starożytnej Grecji Kategoria:Położne i akuszerki