Odnóża były długie i smukłe.

Paleoekologia Bursztyn bałtycki znajdywany w Danii dostarcza licznych skamieniałości stawonogów. Skład ich fauny jest znacząco odmienny od bursztynu bałtyckiego z rejonów Zatoki Gdańskiej i najbardziej przypomina ten z bursztynu rówieńskiego. Zgodnie z hipotezą S.G. Larssona w 1978 roku bursztyn znajdowany na Półwyspie Jutlandzkim wytworzony został w lasach rosnących na terenach obecnej południowo-zachodniej Szwecji. Obecność w składzie faunistycznym rodzajów znanych obecnie tak ze strefy umiarkowanej, jak i tropikalnej wskazuje na występowanie tam wówczas zrównoważonego klimatu o chłodnych latach i ciepłych zimach.

Przynależność taksonomiczna drzew, z których pochodziła żywica, nie jest pewna, ale przypuszczalnie były to sosny, modrzewniki lub sośnice. W skład entomofauny tworzonych przez nie w priabonie lasów wchodziły m.in. pluskwiaki z rodzajów Baltichaitophorus, Electrocallis, Germaraphis, Mengeaphis, Megantennaphis, Oligocallis, Palaeophyllaphis, Palaeonewsteadia, Pseudamphorophora, Schizoneurites i Weitschatus, karaczany z rodzajów Electrotermes i Proelectrotermes, chrząszcze z rodzajów Ampharthropelma, Archinvolvulus,