Miecz Labana – według wierzeń świętych w dniach ostatnich (mormonów) broń należąca pierwotnie do Labana, później przechowywana przez Nefitów.
Miecz Labana w tekście kanonicznym Jego posiadacz miał być potężnym mieszkańcem Jerozolimy, współczesnym Nefiemu. Zgodnie ze wzmiankami zawartymi w Księdze Mormona przedmiot wykonano z najznamienitszej stali. Jego rękojeść wykonano ze złota, wkładając w nią wiele wysiłku i artystycznego kunsztu. Miał zostać użyty do zgładzenia Labana, po tym jak ten odmówił wydania posiadanych przez siebie kronik wyrytych na mosiężnych płytach oraz wbrew Boskiej woli nastawał na życie Nefiego. Po zabójstwie Labana miecz znalazł się w posiadaniu Nefiego, który ostatecznie przywiózł go na kontynent amerykański. Miał posłużyć Nefiemu za wzór do produkcji broni chroniącej wczesnych Nefitów przed Lamanitami, był również przez niego wykorzystywany do obrony swego ludu. Miał służyć, do podobnych celów, również królowi Benjaminowi występującemu w mormońskiej świętej księdze w nieco późniejszym okresie. Źródła mormońskie spekulują, iż mógł być przechowywany przez Nefitów jako święty przedmiot, wraz z mosiężnymi płytami czy Liahoną. Porównywany bywa do starotestamentalnego miecza Goliata.