Złota legenda (łac. Legenda aurea) – średniowieczny manuskrypt z końca XV w. zawierający tekst Złotej legendy Jakuba de Voragine, przechowywany w Bibliotece Narodowej w Warszawie.
Historia Manuskrypt powstał około 1480–1490 w północnych Włoszech, być może w Padwie. Wykonany został na zlecenie Francesca Vendraminiego, członka wpływowej rodziny weneckiej. Około 1525 należał Krzysztofa Szydłowieckiego, na co wskazuje ekslibris wydrukowany w oficynie Hieronima Wietora. Pod koniec XVIII w. kodeks znajdował się w zbiorach Tadeusza Czackiego w Porycku. W 1818 został zakupiony do kolekcji puławskiej Adama Jerzego Czartoryskiego. Później znalazł się w Bibliotece Ordynacji Zamojskiej w Warszawie, a następnie trafił z jej depozytem do Biblioteki Narodowej. Manuskrypt nosi obecnie sygnaturę Rps BOZ 11 (dawniej BOZ akc. 9). Od 2024 manuskrypt prezentowany jest na wystawie stałej w Pałacu Rzeczypospolitej.
Opis Pergaminowy kodeks ma wymiary 25,5×17 cm. Zawiera 354 karty + II dodatkowe (704 strony + II karty). Oprawa z deski i skóry pochodzi z 1515, o czym informuje wytłoczona data (możliwe, że została wykonana w Polsce).
Tekst został zapisany przez jednego kopistę minuskułą renesansową w jednej kolumnie. Tekst zdobią niewielkie barwne inicjały ornamentalne.