Paul Tortelier (ur. 21 marca 1914 w Paryżu, zm. 18 grudnia 1990 w Chaussy w dep. Dolina Oise) – francuski wiolonczelista i kompozytor.

Życiorys Naukę gry na wiolonczeli rozpoczął w wieku 6 lat. Od 1924 roku studiował w Konserwatorium Paryskim, gdzie ukończył z I nagrodą klasę wiolonczeli Gérarda Hekkinga (1930) oraz klasę harmonii i kontrapunktu Jeana i Noëla Gallona (1935). Jako wiolonczelista debiutował w 1931 roku z orkiestrą Concerts Lamoreaux, wykonując Koncert wiolonczelowy Édouarda Lalo. Był pierwszym wiolonczelistą Orchestre Philharmonique de Monte-Carlo (1935–1937), Boston Symphony Orchestra (1937–1939) i orkiestry Konserwatorium Paryskiego (1946–1947). W 1947 roku odniósł międzynarodowy sukces, wykonując podczas festiwalu w Londynie partię solową w Don Kichocie Richarda Straussa pod batutą Thomasa Beechama. W 1955 roku zadebiutował w nowojorskiej Carnegie Hall. Wykładał w konserwatoriach w Paryżu (1957–1969), Essen (1972–1975), Nicei (1978–1980) i Pekinie (od 1980). Do jego uczniów należeli Arto Noras, Jacqueline du Pré, Andrzej Orkisz oraz Maud Martin, którą poślubił w 1946 roku. W 1975 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Oksfordzkiego.