Smithowie opuścili gospodarstwo związane z zagajnikiem w 1830. Kolejni posiadacze tego terenu zasadniczo zachowali sam gaj, prawdopodobnie uznając historyczne i religijne znaczenie tego miejsca. W 1907 Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich nabył ten obszar od Williama A. Chapmana. Stał się on ostatecznie zalążkiem związanej z tym Kościołem grupy miejsc i budowli o historycznym znaczeniu dla świętych w dniach ostatnich. Zachowano jednocześnie jego pierwotny charakter. Drzewa będące jego częścią w czasach Smitha wciąż rosną, choć dokładne miejsce w obrębie samego gaju, w którym doszło do wspomnianej teofanii, pozostaje nieznane. Gaj stał się ważnym miejscem dla mormońskiej turystyki religijnej, w samym tylko 1989 odwiedziło go przeszło 36 tysięcy osób, w latach późniejszych odwiedzało go przeszło 100 tysięcy osób rocznie. Organizowane są również po nim wirtualne wycieczki. Przewija się w mormońskiej sztuce religijnej, znalazł chociażby miejsce w hymnie Joseph Smith’s First Prayer, pióra George’a Manwaringa z muzyką Sylvanusa Billingsa Ponda.

Przypisy

Kategoria:Ruch Świętych w Dniach Ostatnich Kategoria:Geografia stanu Nowy Jork