Został członkiem Zarządu Komunikacji Lądowej i Wodnej oraz należał do Rady Ogólnej Budowniczej.

Należał do Sekcji komunikacji lądowych i wodnych w Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych, Duchowych i Oświecenia Publicznego.

W 1842 wraz z Wilhelmem Kolbergiem został wysłany w delegację do Belgii i Niemiec "w celu powzięcia dokładnych wiadomości o wszelkich szczegółach tyczących się budowy i utrzymania dróg żelaznych" oraz był komisarzem technicznym budującej się Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej.

W latach 1844–46 należał do Komitetu Budowy Zjazdu z pl. Zamkowego, którego efektem działania było wybudowanie wiaduktu Pancera.

Żonaty był dwukrotnie z Agnieszką Marianną Dutkiewicz oraz Teresą Rudnicką. Z drugą żona miał czwórkę dzieci: Bolesława Antoniego, Władysława Michała, Natalię Zofię i Bronisława Romana.

Zmarł dnia 20 lutego 1858 w Warszawie i pochowany został na cmentarzu Powązkowskim.

Przypisy

Bibliografia