Jacob „Job” de Ruiter (ur. 12 kwietnia 1930 w Giessendam, zm. 4 października 2015 w Naarden) – holenderski prawnik, nauczyciel akademicki i polityk, profesor, deputowany, w latach 1977–1982 minister sprawiedliwości, następnie do 1986 minister obrony.

Życiorys Ukończył szkołę średnią w Haarlemie, a w 1953 studia prawnicze na Uniwersytecie w Utrechcie. Doktoryzował się na tej samej uczelni w 1963. Początkowo pracował na macierzystym uniwersytecie, następnie praktykował jako adwokat w Hadze i Amsterdamie. Później orzekał jako sędzia w Zutphen. W 1970 został profesorem na Wolnym Uniwersytecie w Amsterdamie. W latach 1976–1977 pełnił funkcję rektora tej uczelni. Specjalizował się w prawie rodzinnym i prawie karnym nieletnich.

W drugiej połowie lat 70. zaangażował się w działalność polityczną. Związał się z Partią Antyrewolucyjną, z którą w 1980 dołączył do Apelu Chrześcijańsko-Demokratycznego. Od grudnia 1977 do listopada 1982 sprawował urząd ministra sprawiedliwości w rządach, którymi kierował Dries van Agt. Od czerwca do września 1981 oraz od września do listopada 1982 wykonywał mandat deputowanego do Tweede Kamer, niższej izby Stanów Generalnych.