W późniejszym czasie opracowano nową, ulepszoną wersję F3D-2, która osiągała wyższą prędkość maksymalną – około 900 km/h oraz dwukrotnie większy zasięg. Nowy wariant wyposażono w nowocześniejsze wyposażenie elektroniczne oraz ulepszony radar, lepsze opancerzenie oraz kilka zmian konstrukcyjnych, które poprawiały właściwości lotne maszyny.
Łącznie wyprodukowano 268 egzemplarzy, z czego część maszyn w późniejszym czasie została przebudowana na wersje specjalne, m.in. szkolne i walki elektronicznej.
Konstrukcja F3D Skyknight był średniopłatem, z zamontowanymi w środkowej części kadłuba prostymi skrzydłami. Skrzydła składane były w górę pośrodku, dzięki temu samoloty mogły być łatwiej przechowywane na lotniskowcach. Samolot ma chowane, trójkołowe podwozie. Przednie koło chowane było z przodu kadłuba zaś dwa tylne w skrzydłach. Z tyłu, pod ogonem zamontowane było małe kółko chroniące przed zbyt mocnym wychyleniem samolotu podczas startu i lądowania, dzięki czemu nie dochodziło do uszkodzeń struktury poszycia jak i samego ogona w wyniku tarcia po nawierzchni.
Po obu stronach kadłuba za skrzydłami zamontowano hydraulicznie sterowany hamulec aerodynamiczny.