Zofia Ścisłowska (ur. 1 stycznia 1812 na Litwie, zm. 4 marca 1873 w Sokołowie Podlaskim) − polska pisarka, publicystka, wydawca i kompozytorka. Uznawana za pierwszą lubelską literatkę.
Życiorys Była córką Jana Wrońskiego, generalnego plenipotenta dóbr książąt Czartoryskich na Litwie. Początkowo nauki pobierała w domu, następnie uczyła się gry na fortepianie w Konserwatorium Muzycznym w Warszawie. Skomponowała dwa polonezy, które ukazały się w 1831 nakładem warszawskiej oficyny muzycznej.
W 1835 wyszła za mąż za Ignacego Ścisłowskiego, urzędnika skarbowego w Komisji Wojewódzkiej w Lublinie. Po ślubie przeprowadziła się do Lublina. Zamieszkała wraz z mężem przy klasztorze Bernardynów. Udzielała lekcji gry na fortepianie i zajmowała się pisarstwem. Około 1845 wydała drukiem kolejne kompozycje. W latach 1848 i 1849 gościła u siebie przejeżdżającą przez Lublin powieściopisarkę Paulinę Wilkońską.
W 1854 przeniosła się do Siedlec (swoją podróż przez Lubartów, Kock i Łuków opisała i wydała drukiem w 1857), a następnie do Sokołowa Podlaskiego. Miała sześcioro dzieci. Zmarła 4 marca 1873 w Sokołowie Podlaskim. Została pochowana na tamtejszym cmentarzu.