powiększenie pola gry, jednak nie zdecydowano się na taki ruch ponieważ nowo wybudowany, wyjątkowy na owe czasy, Harvard Stadium posiadał permanentne trybuny nie pozwalające na zbytnie rozszerzenie boiska, co stanowiło istotny argument w debacie. Zdecydowano się natomiast m.in. na wprowadzenie tzw. forward pass.
Po dodaniu tymczasowych trybun od strony północnej pojemność stadionu wynosiła 57 166 widzów. Trybuny te zlikwidowano w 1951 roku. W 1998 roku za północnym krańcem stadionu oddano do użytku tzw. Murr Center, budynek mieszczący pomieszczenia do gry w tenisa oraz squasha. Pojemność stadionu wynosi obecnie 30 323 widzów. W latach 2006–2007 obiekt wyposażono w sztuczną murawę i oświetlenie. Od 1987 roku obiekt posiada status National Historic Landmark.
Na stadionie w przeszłości rozgrywano amerykańskie eliminacje lekkoatletyczne przed igrzyskami olimpijskimi. Obiekt był wykorzystywany przez wiele drużyn sportowych, m.in. przez Boston Patriots na początku lat 70. XX wieku. Stadion był także jedną z aren turnieju piłkarskiego podczas