Wymienia się wśród nich poszerzone bocznie kości nosowe, zachodzące na kości szczękowe, zrośnięte kości przedszczękowe, niewielką liczbę kręgów szyjnych (6), zrośnięte w wydłużony wał kostny wyrostki kolczyste odcinka krzyżowego, zrośnięte kości łopatkowo-krucze o wydatnych grzebieniach łopatkowych i w końcu grzbietowo-brzusznie wygięte kości biodrowe, zachodzące na kość krzyżową. Dzięki tym cechom i doskonałemu zachowaniu szczątków poczyniono nawet hipotezę, wedle której znalezione okazy poległy pogrzebane w zawalonej wykopanej przez nie norze. Potwierdzenie jej wymagałoby jednak danych sedymentologicznych i tafonomicznych, a takowe w przypadku Lujiatun nie istnieją.
Twórcy rodzaju nie zapomnieli również wykonać analizy filogenetycznej. Wedle otrzymanych wyników Changmiania liaoningensis jest najbardziej pierwotnym przedstawicielem ornitopodów.