W tym miejscu zbudowano centralną skrzynkę sygnalizacyjną otwartą w 1980 roku, jest to skrzynka sygnalizacyjna schematu toru typu GS II Sp 64 b.
Urządzenia do lokalnego ruchu towarowego znajdowały się na północny wschód od stacji pasażerskiej i można było do nich dotrzeć z łuku łączącego.
Kolejny łuk łączący na południu stacji, otwarty w 1947 roku, umożliwiał podróż z kierunku Barby do Zerbst. W rejonie stacji pasażerskiej na skrzyżowaniu dwóch łączących łuków nie było innych torów poza dwoma peronowymi w górnej i dolnej części stacji.
Budynek dworca i perony Budynek dworca to trzykondygnacyjny budynek w kształcie litery L. Na dolnej trasie znajdują się dwie zewnętrzne platformy połączone tunelem. Dolny peron południowo-zachodni znajduje się bezpośrednio przy budynku recepcji i jest dostępny z poziomu parteru. Dostęp do górnych peronów był możliwy z pierwszego piętra budynku. Bezpośrednio przy budynku recepcji znajdowała się platforma domowa, przez którą można było dostać się na platformę pośrednią. Były też schody z górnego peronu domowego na dolne oraz windy towarowe, których pozostałości zachowały się.