Przyjmuje się także, iż prezydent jako wiedziony przez Boga prorok nigdy nie wprowadzi Kościoła na ścieżkę błędu i odstępstwa. Ogromny zakres władzy i odpowiedzialności odnoszony do prezydenta nie oznacza przy tym, przynajmniej w ściśle teologicznym sensie, że jest on głową kierowanego przez siebie Kościoła. Tę pozycję, wedle mormońskich wierzeń, rezerwuje się dla Jezusa Chrystusa. Prezydent Kościoła natomiast, tak jak i inni przywódcy kościelni, uznaje się za jego sługę.
Stanowisko prezydenta wyewoluowało stopniowo w najwcześniejszym okresie istnienia Kościoła, równolegle do zrębów jego ogólnej struktury organizacyjnej. Jednocześnie, podobnie jak wiele instytucji w początkach ruchu świętych w dniach ostatnich, osadzone zostało w objawieniach, które miał kolejno otrzymywać Joseph Smith. Z tego też powodu wspominane jest w pismach świętych należących do mormońskiego kanonu, tak w Naukach i Przymierzach, jak i w Perle Wielkiej Wartości.