Wieczorem 11 września obie kompanie czołgów lekkich w związku z planowanym wypadem na Okęcie zgrupowano w Alei Niepodległości. Podobnie jak kompanie czołgów w wypadzie wzięła udział 13 zmot. komp. ppanc. ppor. T. Banaszczyka. Ostatecznie natarcie wyruszyło o godz. 5.00 12 września uderzenie polskiej piechoty z II i IV batalionu 360 pułku piechoty ppłk. Chmury wraz z czołgami 7TP 1 i 2 kompanii czołgów lekkich odrzuciło niemiecki batalion 82 pp z 31 Dywizji Piechoty, zdobyto hangary i koszary 1 pułku lotniczego, zdobyto kolonię Okęcie. Polskie czołgi ok. godz. 6.00 dotarły do szosy Warszawa-Kraków. Kontrakcja niemieckiej 4 D Panc. powstrzymała natarcie polskiego zgrupowania. W 2 kczl uszkodzono czołg dowódcy kompanii, on sam ranny dostał się do niewoli z 1 plutonu spłonęły dwa czołgi z załogami, a następne dwa stracono w walce. Na Paluchu i na Służewcu osłaniały natarcie sił głównych na Okęcie, plutony I, 1 kczl i II, 2 kczl, stoczyły tam walkę z czołgami niemieckiej 4 D Panc. W czasie walk o kompleks toru wyścigów konnych na Służewcu w zniszczonym czołgu poległ dowódca 2 plutonu 2 k czl ppor. Gołębiowski. Ogółem w ataku na Okęcie i Służewiec stracono jako zniszczonych lub ciężko uszkodzonych 7 czołgów 7TP. Na wrogu zdobyto 1 czołg, spalono kilka samochodów ciężarowych i 1 samolot „Storch”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Grupa Pancerno-Motorowa Dowództwa Obrony Warszawy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.