Solen (pol. "Słońce") – szwedzki XVII-wieczny okręt – galeon, zatopiony podczas bitwy z eskadrą polską pod Oliwą 28 listopada 1627 roku.
Historia Galeon "Solen" klasyfikowany był w Szwecji jako lagom örlogskepp - okręt średniej wielkości. Należał do grupy dziewięciu jednostek zamówionych w 1623 roku przez Szwedów w Holandii (wśród których był także m.in. "Tigern"). Do szwedzkiej służby wszedł w 1624 roku. Został przebudowany na okręt wojenny i uzbrojony w Alvsborgu. Pierwotnie do 1626 roku wchodził w skład szwedzkiej floty na morzu zachodnim, na wodach Kattegatu. Podczas wojny polsko-szwedzkiej "Solen" działał w składzie sił szwedzkich blokujących Zatokę Gdańską. Dowódcą okrętu był Alexander Foratth.
"Solen" z pozostałymi okrętami eskadry szwedzkiej uczestniczył w bitwie z flotą polską pod Oliwą 28 listopada 1627. Wzięty mylnie za okręt wiceadmiralski, "Solen" został zaatakowany i abordażowany przez polski mniejszy galeon "Wodnik". Podczas walki wręcz i ostrzeliwania z broni ręcznej, zginął m.in. kapitan Foratt. Kiedy walka zaczęła przybierać niekorzystny obrót dla Szwedów, szwedzki szyper wysadził "Solen" w powietrze, podpalając dziobową komorę prochową i powodując wybuch prochu i natychmiastowe zatonięcie okrętu. Uratowało się 46 członków załogi, wziętych do niewoli przez Polaków.