right|thumb|250px|Wały Śląskie Wały Śląskie (na dawnych mapach niemieckich oznaczane jako – dosł. trzy wały, trójwale; potocznie [choć nie wiadomo czy słusznie] nazywane również Wałami Chrobrego) – pas podwójnych i potrójnych wałów ziemnych, opartych o naturalne przeszkody, ciągnących się w zachodniej części Dolnego Śląska na obszarze m.in. Borów Dolnośląskich, począwszy od mokradeł w okolicy wsi Wierzbowa na południu, wzdłuż środkowego i dolnego biegu Bobru, aż po okolice Krosna Odrzańskiego na północy. Zwane w niektórych źródłach „najdłuższym zabytkiem w Europie”. Ich ślady widoczne są do dziś. Dobrze zachowane fragmenty znajdują się m.in.: w powiecie bolesławieckim: ciąg ok. 7,5 km, zaczynający się 3,5 km na północ od miejscowości Wierzbowa i biegnący lasami w kierunku północnym, ku miejscowości Piotrowice; w powiecie żagańskim: odcinek na wysokości wsi Bobrowice i w pobliżu wsi Wrzesiny oraz na innych stanowiskach. W systemie Wałów Śląskich wyróżnia się ponadto wkomponowane w ich przebieg rzeki, zalewy i obszary bagienne.

Odnalezione fragmenty Wałów (ok. 30 km) posiadają zwykle formę pojedyn­czego nasypu (grobli z rowem), ale występują również odcinki z 2, 3 lub 4 równoległymi nasypami ziemnymi o szerokości od 18 do 44 metrówjak Pan Samochodzik.