Język kiribati (wymawiane: kiribas, inna nazwa: język gilbertański, także: język tungaru) – język mikronezyjski (z grupy języków oceanicznych) używany przez mieszkańców wysp Kiribati oraz Fidżi, Nauru i Wysp Cooka, a także mniejszości narodowe w USA i Tokelau. W państwie Kiribati ma status języka urzędowego. Posługuje się nim 120 tys. osób.

Wyróżnia się w nim dwa główne dialekty, północny i południowy, a także kilka drobniejszych gwar lokalnych, m.in.: tarawa.

Jest zapisywany alfabetem łacińskim, dostosowanym do dźwięków kiribati. Alfabet składa się z 13 liter, 10 dwuznaków i 1 trójznaku.

Fonetyka W języku kiribati występuje 13 spółgłosek oraz 10 samogłosek. +SpółgłoskiDwu‐ wargoweDzią‐ sło­weMiękko‐ podnie‐

bienneNosowe Zwarte1SzczelinoweUderzeniowe +SamogłoskiPrzednieTylnePrzymknięte Półprzymknięte Otwartea

Gramatyka

Rzeczownik Rzeczownik można stworzyć poprzez dodanie przedimka te przed jakikolwiek czasownik/przymiotnik. Przykłady:

nako (iść) te nako (pójście) uraura (czerwony) te uraura (czerwień)

Rzeczowniki odmienia się przez liczbę.