Nikos Skalkotas, (ur. 21 marca 1904 w Chalkidzie, zm. 20 września 1949 w Atenach) – grecki kompozytor.

Życiorys W wieku 5 lat rozpoczął naukę gry na skrzypcach, uczył się u swojego ojca i wuja, w 1914 roku po raz pierwszy wystąpił publicznie. W latach 1914–1920 kształcił się w konserwatorium w Atenach u Tony’ego Schulze, studia ukończył z wyróżnieniem. W 1921 roku wyjechał do Berlina, gdzie studiował w Hochschule für Musik u Willy’ego Hessa (1921–1923) oraz Paula Juona i Roberta Kahna (1923–1925). W tym okresie zrezygnował z kariery skrzypka i poświęcił się wyłącznie komponowaniu. Od 1925 do 1927 roku uczył się kompozycji u Philippa Jarnacha. W latach 1927–1931 był uczniem Arnolda Schönberga w Preußische Akademie der Künste. Konsultował się też w zakresie kompozycji z Kurtem Weillem.

Podczas pobytu w Berlinie utrzymywał się, grając w zespołach kawiarnianych i kinowych. Przez pewien czas otrzymywał wsparcie finansowe od greckiego kolekcjonera Manolisa Benakisa, jednak po zerwaniu z nim w 1931 roku popadł w kłopoty finansowe. W 1933 roku, w związku ze wzrostem sympatii dla nazistów i ich programową wrogością wobec awangardy muzycznej, wrócił do Grecji, zostawiając swoje partytury w Berlinie jako zastaw za długi.