Nie należą do zidentyfikowanego zwierzęcia.

Wiosną studenci wracają na miejsce z renomowanym antropologiem – profesorem Tanaką jako liderem ekspedycji, której celem jest ustalenie, czy w okolicy czai się nieznany nauce dwunożny naczelny. Gdy docierają w głąb górskich lasów, rozbijają obóz. Nocą pod namiot jednej studentki zakrada się małpolud. Ucieka spłoszony jej krzykami, a jej brat zaczyna go ścigać. Gdy ten nie wraca, reszta ekspedycji zaczyna go szukać. Opowieść Rayburna zostaje znów przerwana pytaniami Templetona, który dziwi się, że skoro to człowiek śniegu zabił dwóch studentów, to czemu nikogo nie skrzywdził w obozie. Osborne sugeruje, że stwora spłoszył krzyki studentki, z czym polemizuje Rayburn i kontynuuje swój wywód.

Rayburn opowiada, że student po spadnięciu z rozpadliny został ocalony przez dziewczynę z plemienia nie mającego kontaktu ze światem zewnętrznym. Zdumiewa to świat nauki, bo uważano te miejsca za bezludne. Wódz plemienia uważa, że sprowadzenie obcego sprowadzi na nie gniew ich bóstwa, którym jest człowiek śniegu. By go udobruchać dziewczyna zanosi mu jedzenie, a student zostaje zawieszony nad przepaścią, nim zostanie odkryty przez człowieka śniegu. Ten jednak ratuje studenta. Widzi to górska dziewczyna.