W 1936 ponownie wyrzucono ją z partii i aresztowano. Została skazana za udział w organizacji trockistowskiej, najpierw na 5 lat więzienia, a po ponownym rozpatrzeniu sprawy na piętnaście lat obozów pracy przymusowej i pięć lat pozbawienia praw wyborczych. Karę odbyła w gułagu w Norylsku. Została zwolniona w 1946, ale w 1949 ponownie aresztowana i zesłana na wygnanie.
Pisała prace naukowe na temat problemów narodowościowych w Rosji. Debiutowała w latach 30. powieścią Ojczyzna (, 1934). Następnie była represjonowana za udział w organizacji trockistowskiej. Na arenę literacką powróciła w końcu lat 50., pisząc powieści obyczajowe o życiu robotników w krajach kapitalistycznych m.in. Czarno na białym (, 1959). Zajęła się prozą wspomnieniową o wydarzeniach rewolucyjnych w Rosji, wydają powieść autobiograficzną Czarne suchary (, 1957–1960), Opowieść o nienapisanej książce (, 1961) oraz Na przełomie zimy (, 1968).
Jest autorką powieści biograficznych: Na spotkanie burzom. Opowieść o J. Reedzie (1963), poświęconej znanemu pisarzowi i publicyście amerykańskiemu oraz A.