thumb|Adam Przybylski,Wojna Polska 1918–1921 Bitwa pod Strużką – walki polskiego 54 pułku piechoty kpt. Wiktora Ogórka z oddziałami sowieckiej 60 Dywizji Strzelców komdiwa Iwana Dubowoja w okresie wojny polsko-bolszewickiej.

Geneza Zimą 1919/1920, na froncie polsko-sowieckim odnotowywano tylko działania lokalne. Linia frontu była rozciągnięta od środkowej Dźwiny, wzdłuż Berezyny, Uborci, Słuczy, po Dniestr. Zastój w działaniach wojennych obie strony wykorzystywały na przygotowanie się do decydujących rozstrzygnięć militarnych, planowanych na wiosnę i lato 1920. Zimą i wczesną wiosną na froncie zarówno Sowieci jak i Polacy organizowali wypady celem rozpoznania przeciwnika lub dezorganizacji jego działań ofensywnych. W kwietniu polska 18 Dywizja Piechoty została zaatakowana przez oddziały sowieckiej 60 Dywizji Strzelców. Polskie dowództwo postanowiło walczący dotąd w składzie 5 Dywizji Piechoty 54 pułk piechoty przekazać do dyspozycji dowódcy 18 Dywizji Piechoty.