Wanda Szuman (ur. 3 kwietnia 1890 w Toruniu, zm. 1 grudnia 1994 tamże) – polska działaczka społeczna, pedagog, pionierka pedagogiki specjalnej, Honorowa Obywatelka Miasta Torunia.
Życiorys Była córką lekarza i działacza społecznego Leona i Eugenii z Gumpertów (zm. 1895), siostrą m.in. Stefana, wieloletniego profesora pedagogiki Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Henryka, księdza, rozstrzelanego przez Niemców w Fordonie 2 października 1939 roku. Uczyła się w szkołach średnich w Toruniu, Krakowie i Lwowie. W 1911 roku ukończyła seminarium nauczycielskie. Przed I wojną światową zaangażowała się w pracę pedagogiczną. Uczestniczyła m.in. w tajnym nauczaniu na Pomorzu. Od 1916 roku działała w Komitecie Niesienia Pomocy Ofiarom Wojny w Królestwie Polskim.
W okresie międzywojennym zajmowała się działalnością naukową. W latach 1921–1923 studiowała w Państwowym Instytucie Pedagogicznym w Warszawie. W latach 1933–1936 była konsultantką Wojewódzkiego Komitetu Opieki nad Dzieckiem w Poznaniu. W tym samym czasie do 1939 roku kierowała Katolickim Seminarium dla Wychowawczyń Przedszkoli w Poznaniu.