Uzbrojenie artyleryjskie jednostki składało się z umieszczonego na dziobie pojedynczego działa kalibru 102 mm (4 cale) QF HA L/45. Silne było uzbrojenie przeciwlotnicze, na które składało się poczwórnie sprzężone działko Vickers kal. 40 mm QF L/39 („pom-pom”) oraz 10 działek automatycznych Oerlikon kal. 20 mm L/70 (cztery podwójne i dwa pojedyncze). Broń ZOP stanowiły dwa potrójne miotacze Squid kal. 305 mm oraz dwa miotacze i jedna zrzutnia bomb głębinowych (z łącznym zapasem 15 bg). Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało radar Typ 277, sonary Typ 144 i 147B oraz radionamiernik HF/DF.

Załoga okrętu składała się z 114 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba Royal Canadian Navy Jeszcze przed ukończeniem budowy jednostki podjęto decyzję o przekazaniu jej Royal Canadian Navy, w skład której weszła 17 lipca 1944 roku pod nazwą HMCS „Loch Morlich” (numer taktyczny K517). W sierpniu 1944 roku okręt rozpoczął , a jego pierwszym dowódcą został kpt. mar. L.L. Foxall. 28 sierpnia „Loch Morlich” dołączył do 8. Kanadyjskiej Grupy Eskortowej, pełniącej służbę konwojową na obszarze Western Approaches. We wrześniu okręt doznał uszkodzeń w sztormowej pogodzie i trafił na naprawy do stoczni w Londynie. Od października 1944 roku do marca 1945 roku fregata eskortowała konwoje w kanale La Manche.