Przykład kompresji Słownik i bufor wejściowy będą miały rozmiar 4 a więc do zapisu liczby i wystarczą po 2 bity. Przyjmijmy także, że kodowane symbole to bajty (tak jest najczęściej). Wówczas: rozmiar trójki (0,P,C) – 1+2+2 = 5 bitów; rozmiar pary (1,S) – 1+8 = 9 bitów.
Kompresji zostanie poddany 12-elementowy ciąg aabbcabbcabd.
# słownik/bufor wejściowy wyjście kodera komentarz 1 aaaa/aabb a słownik jest wypełniany pierwszym symbolem, bufor wejściowy pierwszymi czterema symbolami wejściowymi 2 aaaa/aabb (0,0,2) w słowniku znajduje się 2-elementowy podciąg równy początkowi bufora wejściowego – jego rozmiar wynosi 16 bitów, a rozmiar trójki 5 bitów, zatem na wyjście wypisywana jest trójka, a bufor przesuwany o 2 pozycje 3 aaaa/bbca (1,b) w słowniku nie ma ciągu rozpoczynającego się od b, zatem na wyjście wypisywana jest para, a bufor przesuwany o jedną pozycję 4 aaab/bcab (0,3,1) w słowniku znajduje się 1-elementowy podciąg równy początkowi bufora wejściowego – jego rozmiar wynosi 8 bitów, a rozmiar trójki 5 bitów, zatem na wyjście wypisywana jest trójka, a bufor przesuwany o 1 pozycje 5 aabb/cabb (1,c) w słowniku nie ma ciągu rozpoczynającego się od c, zatem na wyjście wypisywana jest para, a bufor przesuwany o jedną pozycję 6 abbc/abbc (0,0,4) w słowniku znajduje się 4-elementowy podciąg równy początkowi bufora