W latach 1915–1917 wykładał jako profesor nadzwyczajny prawa kanonicznego, prawa konstytucyjnego i prawa administracyjnego na Uniwersytecie w Ratyzbonie. Następnie powrócił do Münster, gdzie był w latach 1917–1935, a od 1945–1951 był profesorem zwyczajnym średniowiecznej i nowożytnej historii Kościoła. W 1928 wydział prawa Uniwersytetu w Heidelbergu przyznał mu tytuł doktora honoris causa.

2 kwietnia 1935 został przez nowy reżim skierowany do dalszej pracy w Liceum Hosianum w Braniewie w Prusach Wschodnich. Aby tego uniknąć, zdecydował się przejść na wcześniejszą emeryturę.

Schreiber był ostrym przeciwnikiem narodowego socjalizmu. W styczniu 1939 gestapo przeszukało jego dom. Został umieszczony w areszcie domowym i musiał zaprzestać działalności dziennikarskiej. Po zamachu na Hitlera w 1944, został ostrzeżony i schronił się w klasztorze Ottobeuren. Wrócił do Münster dopiero latem 1945 rokuSören Flachowsky: »Zeughaus für die Schwerter des Geistes«. Die Deutsche Bücherei während der Zeit des Nationalsozialismus. Wallstein Verlag, Göttingen 2018, , s. 775.