Pracę twórczą rozpoczęła w Fabryce im. J. Swierdłowa w obwodzie włodzimierskim Rosyjskiej FSRR, gdzie została skierowana po ukończeniu szkoły. Tam zdobywała doświadczenie w rzemiośle szklanym od starych mistrzów. Od 1953 roku pracowała w Borysowskiej Fabryce Szkła Kryształowego im. Dzierżyńskiego. Od 1959 roku (według innego źródła – w latach 1960–1969) pełniła tam funkcję głównej artystki. Podjęła się wówczas naprawy procesu produkcji borysowskiego szkła, udoskonalając go pod względem artystycznym i organizacyjnym. Wykorzystała do tego celu innowacje technologiczne; w fabryce w Borysowie zaczęto wówczas gotować kolorowy kryształ i kryształ z nakładką, po raz pierwszy przetestowano barwniki ziem rzadkich: cer z tytanem, neodymem, prazeodymem itp.
W swojej twórczości korzysta przeważnie z zimnych technik dekorowania szkła – faset diamentowej i optycznej, piaskowania, wytrawiania. Jako artystka związana z produkcją tworzy próbki artykułów gospodarstwa domowego, wykonuje także dekoracje. Jako pierwsza zastosowała metodę tłoczenia w masowych wyrobach ze szkła. Dużo eksperymentuje nad rozwojem nowych ręcznie ciętych dekorów. Za szczególnie interesujące zostały uznane jej prace w kolorowym krysztale i szkle.