Kościół Najświętszego Zbawiciela w Pleszewie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Pleszew diecezji kaliskiej).
Historia Świątynia została wzniesiona w latach 1844-48 jako zbór ewangelicko-luterski. Po zakończeniu II wojny światowej ludność niemiecka wyznania ewangelickiego opuściła miasto Pleszew i okolice. Świątynia została bez gospodarza. W 1945 roku ówczesny proboszcz parafii Ścięcia Św. Jana Chrzciciela w Pleszewie ks. prałat Kazimierz Niesiołowski występuje do władz cywilnych o przejęcie kościoła, cmentarza i pastorówki (domu pastora) w zarząd Kościoła rzymskokatolickiego. W dniu 17 marca 1945 roku Rada Narodowa Miasta Pleszewa uchwala uczynić starania u właściwych władz o przyznanie świątyni poewangelickiej dla celów parafii katolickiej. Tymczasowy Zarząd Państwowy w Poznaniu oddaje świątynię w tymczasowe zarządzanie parafii katolickiej w dniu 13 sierpnia 1945 roku. Ta decyzja była podstawą do poświęcenia świątyni, którego dokonał ks. proboszcz Niesiołowski 9 września 1945 roku na mocy upoważnienia władzy duchownej z Gniezna. Okręgowy Urząd Likwidacyjny w Poznaniu na podstawie decyzji Głównego Urzędu Likwidacyjnego w Łodzi przekazał w dniu 18 kwietnia 1946 r. świątynię jednak bez cmentarza i pastorówki.