Gustav von Wittenburg (ur. 1882 w Słokowie, zm. 30 marca 1961 w Kilonii) – niemiecki szlachcic, ostatni właściciel pałacu w Słokowie.

Życiorys Syn Paula von Wittenburga i Doroty von Falkenhausen. Studiował rolnictwo i prawo we Wrocławiu. W 1910 wziął ślub z Ruth von Raczeck (1885–1968) z Czekanowa, z którą miał pięcioro dzieci: dwie córki: Margueritę Dorothę (1911–1994) i Sophie Dorothę (1912–1995) oraz trzech synów: Rudolfa (1913–1945), Johannesa (1916–1944) i Carla Gustava (1919–1977).

W czasie I wojny światowej był rotmistrzem rezerwy przy raciborskim 6 Pułku Huzarów im. Hrabiego Goetzena (2 Śląski). Jego majątek obejmował duży folwark w Słokowie, folwark w Laskowicach oraz pola w okolicach Olbrachcic (330 hektarów gospodarstwa rolnego oraz 8 hektarów lasów). Po włączeniu Kraju Sudetów do III Rzeszy w październiku 1938 kupił posiadłość w Slezskich Pavlovicach jako prezent ślubny dla syna. Marianna Sikora, mieszkanka Słokowa, która jako nastolatka opiekowała się wnuczką Wittenburga, wspominała go następująco:

Był podejrzany za udział w zamachu na Adolfa Hitlera, przez co został osadzony w więzieniu w Prudniku.