Teodora z Szafarkiewiczów Dombkowa (ur. 5 grudnia 1874 w Kępnie lub Ostrowie Wielkopolskim, zm. 25 sierpnia 1950 w Bytnicy Odrzańskiej) – polska działaczka narodowa i społeczna na Górnym Śląsku.
Życiorys Urodziła się w Kępnie lub w Ostrowie Wielkopolskim, w inteligenckiej rodzinie adwokata i notariusza, Juliana Szafarkiewicza, powstańca i komisarza rządu polskiego w powstaniu styczniowym i jego żony Anieli. Po ukończeniu pensji Danszówny w Poznaniu założyła i prowadziła w domu rodzinnym wraz z siostrami tajną szkołę polską w Ostrowie, narażając się na represje zaborcy.
W 1898 wyszła za mąż za redaktora „Katolika” Pawła Dombka (późniejszego posła Reichstagu oraz Sejmu Ustawodawczego), przeniosła się do Bytomia. Mieli dwóch synów: Juliana (1899–1940) i Mariana (1908–1949) oraz dwie córki: Anielę po mężu Henclewską (1903–1996) i Zofię po mężu Dąbrowską (1915–1988).