Teologiczne uzasadnienie rodzinnej sukcesji w kierownictwie Kościoła było istotną kwestią we wczesnym okresie istnienia tej młodszej i znacznie mniejszej mormońskiej denominacji. Joseph Smith III, najstarszy syn Josepha juniora, został wyświęcony na prezydenta-proroka 6 kwietnia 1860 podczas konferencji w Amboy w stanie Illinois. Pierwszym prezydentem tej grupy spoza rodziny Smithów był dopiero W. Grant McMurray, który przejął władzę w 1996.

Sukcesja prezydencka oparta na założeniu, iż przywódca powinien wywodzić się z „nasienia Józefa”, nie jest zjawiskiem ograniczonym do dawnego Zreorganizowanego Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich. Stanowi również element doktryny kilku fundamentalistycznych grup mormońskich powstałych pod koniec XX oraz na przełomie XX i XXI wieku. Tylko jedna z nich doczekała się lidera będącego potomkiem Josepha Smitha juniora.