Po powrocie do pułku został przydzielony rozkazem grupy do Głównego Urzędu Werbunkowego w Radomiu na samodzielny posterunek werbunkowy w Jastrzębiu. Po rozwiązaniu posterunku został w poł. 1917 r. odesłany do pułku do Łomży, a we wrześniu 1917 r. do Bakończyc pod Przemyśl, a stamtąd jako poddany austriacki do Włodzimierza Wołyńskiego, do grupy Legionów Polskich byłej armii austriackiej. Stamtąd po wykorzystaniu czternastodniowego urlopu w Krakowie wyjechał do Bolechowa do Pierwszego Korpusu Posiłkowego, a po częściowym rozbrojeniu w lutym 1918 r. wyjechał wraz z innymi kolegami w zaplombowanym przez kolejarzy wagonie do Bieżanowa (obecnie dzielnica Krakowa). Tam ukrywał się, a następnie zgłosił się do tajnej organizacji P.O.W. „Znicz” w Krakowie przy ul. Floriańskiej pod kierownictwem kpt. Sokołowskiego.
Dzięki staraniom Aleksandry Piłsudskiej został umieszczony w charakterze praktykanta biurowego pod obcym nazwiskiem w filii C. K. Namiestnictwa Galicji. Po aresztowaniu członków organizacji „Znicz” i wykryciu przez władze austriackie działalności tejże organizacji, był śledzony przez policję, w związku z czym został wysłany przez Aleksandrę Piłsudską do majątku Grybów jako „praktykant lasowy”.