macbeth na Molokaʻi.
Pająki te zasiedlają głównie pierwotne lasy deszczowe i mezofityczne lasy mieszane. Tylko nieliczne gatunki odnotowano w siedliskach zaburzonych działalnością ludzką, szczególnie gatunkami obcymi. Większość przedstawicieli rodzaju zamieszkuje na większych rzędnych. Tylko nieliczne gatunki spotykane są na terenach niżej położonych.
Olbrzymie jak na osnuwikowate rozmiary Orsonwelles są przykładem gigantyzmu wyspowego. Masywne i uzębione szczękoczułki tych pająków pozwalają im zajmować niszę generalistycznych drapieżników; ich ofiarami padają nawet lądowe obunogi. Przedstawiciele rodzaju budują płachtowate sieci łowne z gęstą siateczką nici na platformie i z końcem najbliższym podłożu przedłużonym w lejek służący za kryjówkę. Pająk spędza w tym lejku dni, zaś nocami zwisa głową w dół, czatując na ofiary. Zwykle sieci poszczególnych osobników budowane są blisko siebie. Izolowane sieci spotyka się rzadko. W sieciach Orsonwelles często bytują kleptopasożytnicze omatnikowate z rodzaju Argyrodes.