Powódź w Sanoku w 1908 – powódź, która nawiedziła Sanok na początku marcu 1908 wskutek zatoru lodowego na Sanie i wylewu tej rzeki.
Geneza W XIX wieku groźne wylewy Sanu w Sanoku miały miejsce w latach 1845 i w 1867, aczkolwiek w tych latach wystąpiły w porze letniej. Stan wody był wtedy większy niż poziom odnotowany w 1908.
W okresie przed 1908 wylewy Sanu zdarzały się co kilka lat, a bezpośrednio przed występowały już co rok, w tym powódź w dniach 5-7 kwietnia 1907. Po wcześniejszych przypadkach wylewów Sanu miejscowy budowniczy Karol Gerardis proponował zainicjowanie regulacji rzeki oraz ubezpieczenie jej brzegów, czego nie dokonano. Po wylewie Sanu z 1907 inżynier miejski Władysław Beksiński postawił wniosek o wykonanie przekopu poniżej Sanoka oraz usypanie wału ochronnego, począwszy od fabryki maszyn i wagonów aż do Mostu Olchowieckiego, a nawet dalej, jednakże cała sprawa, choć zaakceptowana w Sanoku, potem utknęła na drodze urzędowej. Pilność podjęcia regulacji górnych odcinków Sanu podnoszono także w prasie.