thumb|240px|Zalany obszar W dniu 5 marca 1908 woda w pewnym stopniu opadła, aczkolwiek nadal zalegała kra. Kolejnego dnia 6 marca woda sukcesysywnie zaczęła opadać. Stwierdzono wtedy, że spiętrzona masa lodu na Sanie u podnóża Zamku Królewskiego mierzyła około trzy metry. Tego dnia i następnego kra na rzece przesuwała się, zaś wody Sanu płynęły nowym, bocznym korytem. Przed 8 marca pionierzy z Przemyśla usunęli zator lodowy pod Sanokiem, aczkolwiek masy lodu nadal pozostawały w niższych rejonach miasta. Rankiem 9 marca przybył do Sanoka drogą kolejową namiestnik Galicji Andrzej Potocki w celu osobistego przyjrzenia się powodzi i jej skutkom. Wraz z miejscowymi urzędnikami przebywał w miejscu wylewu oraz przy Moście Olchowieckim. Przed namiestnikiem przemawiał wyznaczony w delegacji mieszkańców Michał Filipczak. W mieście został zawiązany komitet ratunkowy pod przewodnictwem burmistrza Gieli, zaś na obszarze powiatu sanockiego utworzono analogiczny komitet pod przewodnictwem marszałka Karola Łepkowskiego. Oba gremia powołały komisje szacunkowe i podjęły zbieranie składek.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Powódź w Sanoku (1908) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.